مدهوش شدن نديمان زليخا از جمال حضرت يوسف ، رنگ و روغن روي بوم ، دوره قاجاريه نقاشي قهوه خانه أي جلوه أي از زيباترين خيال پردازيها
نقاشي قهوه خانه أي شيوه أي از نقاشي ايراني با تكنيك اروپايي (رنگ و روغن بر روي بوم پارچه أي و ديوار) مي باشد كه در حدود هشتاد سال قبل در بين مردم كوچه و بازار شكل گرفت و گسترش يافت. مشخصه اين هنر، مردمي بردن آن و فاصله گرفتن از هنر درباري مي باشد. هنرمنداني گمنام كه ابتدا در زمينه نقاشي بر روي كاشيها به تجربياتي دست يافته بودند و سپس با تاثير گرفن از فضا و محيط قهوه خانه ها، همراه با داستانسرايي نقالان و شاهنامه خوانان، به خلق تصاويري ساده و زيبا بر زمينه ديوار گچي قهوه خانه ها و پارچه همت گماشتند.اين هنرمندان هرچندي كه آموزش آكادميك نديده بودند ولي توانستند با شور فراوان گوشه أي از تاريخ هنر اين سرزمين را به نام خود ثبت نمايند. نقاشي قهوه خانه يي را مي توانيم به واسطه حضورش در نقالي و شمايل گرداني بخشي از هنرهاي نقاشي ايران به حساب آوريم و از طرفي به دليل دور بودن آن از خصوصيات هنرهاي نقاشي آن را بيشتر در رده هنرهاي تجسمي جاي دهيم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر